Konwentowanie w 2025

Rok wyjazdowy już mam zamknięty, pojawię się tylko – ale przelotnie – w Jastrzębiej Górze na Nordconie. Drukujemy im informator konwentowy (od lat zresztą), chcą też do księgarni trochę nowości, w tym Planet Stories i inną pulpę.

Spotkania z Esefem w Poznaniu, Gdańsku, Krakowie i Bydgoszczy były udane. Może to ostatnie mniejszą frekwencję miało, ale spotkania ze starym fandomem niezwykle mnie cieszą. Do tego festiwal i spotkanie w Częstochowie – łącznie 6 sześć imprez. Oceniam na plus, dużo mi dały nowych doświadczeń. Wiem jedno, jeszcze lepszy program trzeba robić, bo uczestnicy wyraźnie na prelekcje są nastawieni. W tym kierunku działam.

Teraz czas myśleć o roku przyszłym. Na festiwal akredytowało się już 150 uczestników, lista gości imponująca, zapowiadane panele i tytuły wystąpień wywołują podniecenie, więc chyba będzie dobrze.

Mam już pierwsze daty na spotkania Esefowe w pierwszym półroczu.

Początek marca – Targi Książki w Poznaniu.

22 marca spotkanie w siedzibie Gdańskiego Klubu Fantastyki – plan już prawie ułożony, będzie – taką mam nadzieję – trzech pisarzy z Trójmiasta.

5 kwietnia spotkamy się w Poznaniu w siedzibie Drugiej Ery. Plan już z Wojtkiem Szydą ustalamy, jeśli wszystko wypali – będzie arcyciekawie..

Maj otwarty, ale w maju chcę na tydzień wyskoczyć na rehabilitację. Paweł Majka rozgląda się za możliwościami w Krakowie i zrobimy prawdziwe show. Myślę też, jak bez zaplecza autorskiego, zrobić spotkanie w Białymstoku.

A 5-8 czerwca to festiwal. Trzydziesty trzeci. Zgłaszają się kolejni prelegenci i goście, Zapowiada się wspaniale.

2 odpowiedzi na „Konwentowanie w 2025”

  1. Awatar Tomek
    Tomek

    Było planowane spotkanie w Łodzi, ale nie doszło do skutku. Jakieś szanse w przyszłym roku?

  2. Awatar Wojtek Sedeńko

    Nie mam sali. Mam kilkudziesięciu klientów w łodzi, sporo znajomych, uczestników festiwalu, autorów, ale choć próbowali załatwić dom kultury, w którym spotykają się m.in. planszówkowcy, to pomimo wysłania listów – nikt nie odpowiedział. W kręgu tzw. działaczy kultury, animatorów, coraz więcej jest ludzi, którym się nie chce, wystarcza im pensja. Byle jak najmniej pracy. Obserwuję to od lat.
    Na miejscu zawsze potrzebna jest osoba, która przetrze szlak, nakieruje do właściwego człowieka, a ja resztę załatwiam. W Łodzi się nie udało, podobnie w Warszawie, ale nie poddaję się i próbuję dalej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *