Technika przyszłości/teraźniejszości

Kończę w tym roku 60 lat, „awansowałem” do klasy seniorów. Od lat dziecięcych fascynowałem się fantastyką, fascynację zamieniłem w zawód – a jak mówią, kto robi co lubi, ten w rzeczywistości nie pracuje. Hmm, czyli będę nie pracował do końca życia 🙂 Sił wciąż moc, pomysłów też. Oto jako senior, mam zamiar (projekty już zaawansowane) uruchomić działania w nowym zupełnie dla mnie segmencie. Szczegóły już wkrótce.

Otaczają mnie różne gadżety, nowinki technologiczne, które aż proszą się, by wykorzystać je w swojej pracy. Np. możliwość realizacji filmów poprzez smartfon, gimbal i odpowiednie aplikacje. Jakież to łatwe, jakie otwiera możliwości wizualnej prezentacji książek, trafienia do czytelnika! Rozważam, to kolejna z nowinek, która chodzi mi po głowie. Albo dron – Dr.On, nie mylić z Doktorem No – cóż za wspaniała możliwość prezentacji swoich podróży! Zaczynam od tego roku, a przecież ile przeszłych wycieczek prosiłoby się o rzut z nieba.

Albo dzisiejszy poranny spacer z psem.Wieczorem wyłączam łącza typu telefon – to czas na film, książkę, rodzinę. Widzę, że łączył się ze mną przez messangera Janek Maszczyszyn z odległej Australii. Wywołuję go, u niego 18, u mnie 8 rano. On w ogrodzie swojego domu, ja na spacerze. I możemy rozmawiać, wymieniać poglądy, opowiadać o swoich problemach – a wszystko to z wizją, jak w dawnych filmach i książkach SF, poprzez przestrzeń. A rozmowa trwa i trwa, pies szczęśliwy, zamiast codziennego stadionu (400 m) robią się 3 stadiony.

I piszę te zdania na przenośnym komputerze (a mógłbym na telefonie), umieszczam w wirtualnej rzeczywistości, dzieląc się tym zadziwiającym doświadczeniem z innymi. I słucham jednocześnie płyty gramofonowej (mono!!!) z koncertu Włodzimierza Wysockiego.

I pomyśleć, że fantastyka naukowa nie przewidziała telefonów komórkowych, podobnych łącz, a zminiaturyzowane superczułe aparaty szpiegowskie u Heinleina (Stranger in a Strange Land – powieść ma tyle lat co ja) miały wielkość paczki papierosów. Minęło tylko 60 lat. Czyż świat nie jest cudownyWciąż nie mogę się nadziwić.

9 odpowiedzi na „Technika przyszłości/teraźniejszości”

  1. Awatar verbat
    verbat

    A czym jest „blok uniwersalny” z opowiadania Saparina „Ostatni dorożkarz” jak nie współczesnym smartfonem?

  2. Awatar Wojtek Sedeńko

    No tak, choć nie utkwiło mi jako ważne odkrycie, może dlatego że chyba nie odmieniło społeczeństwa? Saparin wymyślił sporo gadżetów sf. Notebooka choćby. I chyba jako pierwszy użył słowa kosmonauta, pewnie w odpowiedzi na astronautę.

  3. Awatar Tomasz Bochiński
    Tomasz Bochiński

    Ekhem… wydaje mi się, że fantaści przewidzieli bezpośrednie środki łączności. Nie przewidzieli natomiast skali tego zjawiska i tego, że te małe gadżety zmienią oblicze społeczeństw.
    Czy świat jest cudowny z ich powodu? Tu odpowiedź jest skomplikowana. Komórka uratowała mi życie, ale z drugiej strony, gdy patrzę na setki i tysiące „smartfonowych zombi” snujących się po chodnikach, wchodzących bez zastanowienia na ruchliwe ulice, kiwających się taktu, patrzących szklanym wzrokiem nie na ludzi, ale gdzieś w przestrzeń… słabo się robi. No i te obyczaje: mamy spotkanie przy piwku, siedzimy gadamy a co drugi jest obecny tylko ciałem, bo bez żenady grzebie w swoim super, duper phonie mając resztę towarzystwa gdzieś głęboko…

    Taki głos dziada stetryczałego, mamuta z poprzedniej epoki. Każdy wynalazek ludzkość przekształci w coś potwornego, żałuję, że jestem za stary, by umrzeć z Elonem Muskiem na Marsie, bo chętnie bym się tam wyniósł.

  4. Awatar verbat
    verbat

    Oj odmieniło, Saprin przewidział zaskakująco dużo. Zacytuję:

    „Przyjrzawszy się im dowoli, wyjął z kieszeni na piersi blok uniwersalny, skierował obiektyw na tygrysy i spoglądał na ekran. Gdy ułowił jakąś interesującą scenkę, naciskał guziczek „zdjęcia”. Od paru miesięcy prowadził już kronikę filmową z życia tygrysiej rodziny i liczył, że za jakieś półtora roku będzie miał gotowy film dokumentalny.(…)
    Pasażerowie wyciągnęli swoje uniwersalne bloki i zajęli się czytaniem książek, przeglądaniem czasopism, oglądaniem filmów. Od czasu gdy Centralna Biblioteka, Główna Ekspedycja Czasopism i Film Generalny zorganizowały audycje przeznaczone dla indywidualnej obsługi posiadaczy bloków uniwersalnych, wiele się na świecie zmieniło. Zaledwie przed pięciu laty na półkach samolotów leżały jeszcze prawdziwe książki i pisma, niewielkie biblioteczki o stu lub dwustu tomach. Dziś każdy nosi w kieszeni bibliotekę wyposażoną w dziesiątki milionów tomów z oddziałem pierwodruków i rzadkich rękopisów – każdą książkę można czytać posługując się blokiem uniwersalnym i nie czekając na realizację zamówienia dłużej niż trzy minuty. Nakłady dzienników, sięgające niedawno astronomicznych cyfr, w ostatnich czasach spadły gwałtownie i rozważa się już serio zagadnienie, czy warto je w ogóle drukować i kolportować. (…)
    Wspaniale została rozwiązana sprawa teatru i kina. Każdą premierę ogląda z reguły parę milionów ludzi bez względu na to, gdzie się w danej chwili znajdują. Można podzielić się swoim zdaniem ze wszystkimi, którzy się tym interesują, lub też odwrotnie, wysłuchać opinii każdego nie wstając z fotela samolotu.”

  5. Awatar Wojtek Sedeńko

    Też bym tam poleciał.

  6. Awatar WaldemarC
    WaldemarC

    Wojtku, został Ci jeszcze jeden krok do nowoczesności – zakup czytnika i czytanie ebooków zamiast papierowych książek. Naprawdę dużo wygodniejsze. A tym, którzy lubią zapach i szelest papieru polecam w czasie czytania ebooka wąchanie jakiejś książki (treść obojętna) i poszeleszczenie jej kartkami od czasu do czasu 🙂

  7. Awatar Wojtek Sedeńko

    Waldku, ale jak – będąc wydawcą książkowym – miałbym się przerzucić na książki pikselowe? Jak żyć bez papieru?

  8. Awatar Grzegorz
    Grzegorz

    Przenośne komunikatory (coś jak smatfon) były w serialu „Kosmos 1999”.

  9. Awatar Wojtek Sedeńko

    Mnie chodzi nie o proste urządzenie, jak czytnik książek, czy komunikator. Mobile spełnia te funkcje, oczywiście, ale to tylko niektóre z jego funkcji. Twórcy telefonii komórkowej też zapewne nie przewidzieli, w którą stronę to pójdzie, potrzebna była rewolucja informatyczna, przejście do innych zapisów, przeskoczenie z analogu do cyfry, wiele wynalazków w segmencie nośników, miniaturyzacja itp. Czego nie przewidzieli fantaści? Te urządzenia ma już prawie każdy, nie są zwykłymi telefonami do komunikowania się, dają dostęp nie tylko do książek, ale wiedzy, miliardów stron, można przez nie rozmawiać przez tysiące kilometrów, byleby był Internet, można nagrywać wysokiej jakości filmy, robić zdjęcia, dokonywać dowolnych zakupów, płacić w sklepach, zamawiać ubera, kupować bilety lotnicze i kolejowe, itd. To urządzenia skanujące, mają lokalizatory, dzięki którym się nie zgubicie w obcym terenie. A jednocześnie urządzenia, przez które można sprawować kontrolę, pozwalające cię namierzyć. Młoda generacja potrafi świetnie się porozumiewać poprzez różne aplikacje, częściej jest w sieci niż w realu.
    Tego w powieściach nie znajdziecie – powieściach sprzed 1990 roku.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *