Jak w bajce…

UWAGA. To nie będzie opowiadanie fantastyczne. To SF – samo fiction:

Pół roku temu przeszedłem operację kręgosłupa. Po takich zabiegach zwykle coś tam się ugniata i układa na nowo, strzela piętro wyżej i niżej, więc i tak się stało. Postanowiłem w tym tygodniu załatwić wizyty lekarskie. Kombinowałem mniej więcej tak: rano do przychodni ortopedycznej, zapiszę się na wizytę – pewnie wyjdzie w czerwcu. Jutro do rodzinnego, żeby mi wypisał skierowanie do ortopedy, to je podrzucę przy okazji. W czerwcu poproszę o rezonans – termin wyznaczą na jakiś październik, wynik będę miał przełom października/listopada, więc na listopad trzeba się zapisać do neurochirurga. Takich kombinacji alpejskich, nieznanych w żadnym innym kraju – czy to alpejskim czy nie alpejskim, nauczył nas rodzimy system dbania o zdrowie obywateli, płatników podatków (ostatnio liczyłem – 42 razem do kupy).

I przeżyłem szok. Poczułem się dzisiaj jak obywatel kraju normalnego:

Podszedłem do przychodni, zapisuję się (bez kolejki, wszedłem od razu) – pani wyznacza termin na 1 czerwca. Wtedy wchodzi lekarz, dzień dobry, jak się pan czuje – pamięta mnie wszak z wizyt wcześniejszych. Mówię, co i jak. A to proszę do gabinetu, panie Wojtku. Wchodzę, bez gadania wypisuje skierowanie na MRI. Pytam, kiedy donieść skierowanie od rodzinnego. Kontynuujemy pańskie leczenie, nie będzie więc potrzebne. Dziękuję mu serdecznie, wychodzę po 5 minutach.

Przychodnia Euromedic jest tuż obok, idę do recepcji. Tu chwilę czekam, bo paniusia przede mną ma wielki kłopot ze zrozumieniem i wypełnieniem ankiety. Wreszcie przychodzi moja kolej. Pani patrzy na skierowanie – czy może być na 17 kwietnia? Toż to za tydzień – mówię. A chce pan później? Nie, skąd, wspaniale – na gębie mam banana, czym panią w recepcji rozbawiam (nb – na rezonans kolana w tej samej przychodni czekam od listopada, a termin mam w lipcu).

Wychodzę o 8.30. To co miało mi zająć najbliższe 5 miesięcy, za tydzień będę miał z głowy. Pozostaje tylko zadzwonić do przychodni neurochirurgicznej – lepiej zadzwonię od razu, może wizyta będzie na wczoraj?

4 odpowiedzi na „Jak w bajce…”

  1. Awatar adalbert69
    adalbert69

    życzę zdrowia .

  2. Awatar IwoX
    IwoX

    Zawsze może się okazać, że właściwie to jestes juz po wizycie;-)

  3. Awatar Wojtek Sedeńko

    Już tak dobrze nie było. 31 sierpnia mnie zapisali. 🙂

  4. Awatar Grzegorz
    Grzegorz

    Przypadek. Tak samo w komunizmie czasami się wchodziło do sklepu i akurat były buty i to do pary. Etatystyczna gospodarka, państwowa służba zdrowia zawsze będzie nieprawidłowo alokować rzadkie zasoby, zawsze będzie niewydolna, zawsze będą kolejki, itd.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *