7 marca ma ukazać się powieść Roberta M. Wegnera, Niebo ze stali.  Dużo już napisano o jego opowiadaniach, wkrótce się przekonamy jak radzi sobie z dłuższą formą. Zaczynał od opowiadań w prasie, potem poszły dwa tomy shortów cw Powergraphie (chrapkę miała na autora Fabryka, ale wydaje mi się, że dobrze się stało, iż trafił pod skrzydła Kosików).  Teraz powieść, kolejna w cyklu. Trochę to przypomina karierę Sapkowskiego, ale na tej kolejności publikacji podobieństwa chyba się kończą. W klimacie i sposobie narracji Wegner bliższy jest Kresowi, który porzucił już pisanie. Ma godnego następcę. Jest u Wegnera mrocznie, górzyście, dżdżyście, krwawo, batalistycznie, ciut magicznie. Jest przepowiednia. Ot, dobra fantasy. Ja czytam o Meekhańskim pograniczu z przyjemnością.